Voor mijn afstudeerproject aan het St. Joost ben ik bezig met het schrijven en tekenen van een graphic novel. Het boek gaat over Manuel en zijn moeder Hanneke. Mijn boek gaat over hun relatie. Ze hebben allebei hun eigen leven, ideeën en moeilijkheden. Helaas overlappen die niet altijd.
Op dit moment ben ik nog op zoek naar een uitgever. Dus als iemand dit interessant vindt, hoor ik het graag!
Hanneke heeft twee kinderen, Emilia en Manuel. Ze houdt van allebei evenveel. Ze maakt zich helaas wel steeds meer zorgen om Manuel. Hij gaat veel uit. Hij verwaarloost zijn school en begint veel vreemde interesses en vrienden te krijgen. Ze is hem steeds meer aan het verliezen.
.
Dit is Manuel, die kan af en toe wat chaotisch zijn. Hij doet wel zijn best, maar het gaat niet altijd helemaal lekker. Hij heeft zich weer eens verslapen. Hij kan niks vinden en hoogstwaarschijnlijk krijgt hij weer eens zijn moeder en zijn leraar achter hem aan.
Manuel heeft veel interesses richting muziek en de punksubcultuur.
Hanneke is katholiek en heeft haar eigen winkel.
Het gaat over allebei hun visie, hun relatie en op de wereld.
Anneke & Ralph
Ik ken hen uit het café. Ralph is helaas dit jaar overleden. Hij was een gezellig persoon. Hij had altijd supercoole verhalen. Vind het wel jammer dat ik niet meer van hem kan horen. Een keer vroeg ik aan ze hoe ze elkaar hadden ontmoet en ze begonnen allebei te sparkelen. Love dat. Ze hadden elkaar ontmoet toen ze ongeveer 50 waren en waren daarna 26 jaar samen. Anneke heeft mij geholpen met het financieren van het afdrukken van mijn werk voor de tentoonstelling. Ze wilde mij eigenlijk samen sponsoren. Ralph heeft als journalist voor een krant gewerkt.
Bedankt voor het tonen van interesse in mijn project. Ik hoop dat jullie het interessant vinden en ik vind het absoluut niet erg om feedback te ontvangen van mensen die dingen herkenbaar vinden, vergelijkbare dingen hebben meegemaakt, of hun kijk op dit onderwerp willen delen.
Doe dat naar: Alyshavanloon@gmail.com
Als u op de hoogte gehouden wilt worden van mijn project, voer dan hier uw mail in!
Volg mij
Techniek & materiaal
Dit project is nog niet af. Ik heb op dit moment 3 hoofdstukken gemaakt en ik wil er 7. Ik weet dat uitgevers het meestal niet fijn vinden om af werk aan te nemen, dus ik wacht nog even of ik een van hen enthousiast kan maken.
Ik ben wel al aardig bezig geweest met schetsen en ideeën verzinnen voor mijn verhaal. Ik ga mijn best doen om elk hoofdstuk een interessante uitstraling te geven.
Dit zijn de materialen die ik heb gebruikt voor mijn lijnart. Ik heb vooral gebruikgemaakt van de pen 0.1 en de pen van 0,05 van Micron.
De tekstballonnen heb ik ook digitaal getekend. In het eerste hoofdstuk heb ik sommige stukken van de illustratie als potloodtekening gehouden en een deel ervan als lijnart.
Ik wil heel erg spelen met de inkleuring. Sommige stukken van de illustratie worden ingekleurd en andere hou ik zwart wit. Zo kan ik goed laten zien wat belangrijk is.
Het verhaal moet herkenbaar worden voor mensen zoals Manuel én voor mensen zoals Hanneke, en ik wil dat beide doelgroepen iets kunnen laten zien met dit verhaal. Voor Hanneke richt ik me op (gelovige) ouders. Voor Manuel gaat het om jongeren tussen de 16 en 22 jaar die vaak gedoe hebben met hun ouders.
Thematisch onderzoek
Ik wilde een project doen over familie, en had de opdracht gekregen om met iemand te gaan praten die een andere mening heeft dan ik. Voor hoofdstuk 1 heb ik met een pastoor. Hij heeft veel verteld over family values binnen de kerk. Daar heb ik een groot deel van Hannekes gedachtegang op gebaseerd. Ik vond het aan het begin wel ongemakkelijk en spannend, maar ik ben wel blij dat ik dit gedaan heb, want nu heb ik wel het gevoel dat ik beter mijn karakters in kan schatten en meer inspiratie heb over het leven dat zij hebben. Hij had mij een heleboel dingen verteld over dat iedereen fouten maakt en dat we moeten leren vergeven. En hoe dat eruitziet bij gelovige mensen.
Toen ik hiermee begon, wilde ik het eigenlijk meer hebben over het geloof niet forceren bij je kinderen. Ik ken zelf meerdere mensen en vrienden die hier slechte ervaringen mee hebben. Doordat ik gesproken had met de pastoor, heb ik meer inzicht kunnen krijgen in waar mensen zoals Hanneke vandaan komen. Hij heeft veel dingen verteld die ik wel heel mooi vind. Over het helpen van elkaar in nood, bijvoorbeeld.
De eerste keer dat ik echt iemand ging interviewen voor dit project vond ik best wel eng en ongemakkelijk en had ik ook niet echt notities gemaakt, want dat was ik vergeten (ja, oeps). De keer daarna had ik mijn laptop meegenomen en gelijk dingen genoteerd, en dat werkte wel veel beter. Ik had al een character sheet gemaakt voor Hanneke en heb daar veel feedback op gekregen.
Samen met een vrouw die veel met de kerk bezig is, ben ik mee geweest naar de kerkdienst op zondag om de sfeer te ervaren. Ik voelde mij wel een beetje out of place. Omdat dat de enige emo was die daar zat. Oké, ja, wacht, ik weet nog dat toen ik tegen mijn moeder over emo's begon, ze iets had van: "He, wat emo?" Je bedoelt emotioneel? Nee mam, ik heb het over die mensen met gekleurd haar en piercings die naar p.... Ik bedoel...
"Real Emo” only consists of the…
Ja nee, ik moet het wel bij mijn onderwerp houden. Meestal is het het ding waar ik mijn vrienden wel eens vriendschappelijk mee uitscheld, oké ja…. Ik was dus de enige emo daar. Ik denk dat ik mij ook wel moeilijk voel, omdat ik er vaak het idee van heb dat gelovige mensen veel van de dingen waar wij voor staan beoordelen. Dit is heel erg waar mijn boek over gaat. De twee hoofdkarakters hebben vooral conflicten, omdat ze elkaar niet begrijpen.
Er zijn wel wat dingen waarvan ik zelf een andere mening heb, want soms heb ik het gevoel dat de kerk heel erg een bepaalde manier van zijn kan aandringen. Met veel regels over hoe je moet leven, en daar ben ik zelf op tegen. Ik zelf vind dat je niet vast moet zitten op plekken waar je ongelukkig wordt. Iedereen is anders. Maar het kan soms ook menselijk zijn om moeite te hebben met anders als normaal zien. Dat heb ik ook met veel onderwerpen. Ook vaak onbewust. Ik merkte zelf dat ik tijdens het werken aan mijn karakters daar heel erg bewust van ben geworden Maar even terug naar mijn oorspronkelijke idee voor het onderwerp. Als ik dat zou hebben gedaan, was het verhaal heel eenzijdig geworden. In plaats van dat ik het geloof als conflict heb gebruikt, heb ik nu gekozen voor het onbegrip in het verschil van cultuur tussen beide karakters. En een uit elkaar drijvende moeder-zoonrelatie.
Voor Manuel heb ik natuurlijk ook mensen gesproken. Ik ben naar punkshows gegaan, heb veel met mijn vrienden gepraat en ben een paar BIERTJES gaan halen. ''Wat ik echt helemaal alleen voor dit onderzoek heb gedaan, want ik was er echt sowieso niet heen gegaan hoor.''
Ik ken veel mensen die wat naardere dingen hebben meegemaakt door geloof en het daarom een beetje gaan zien als iets engs en onderdrukkends.
Ik ken bijvoorbeeld mensen die door hun ouders uit huis zijn gezet doordat ze gay zijn en dat heel lang moesten verbergen. of mensen die niet mochten trouwen in de kerk, omdat hun partner niet van hetzelfde geloof was.
Gek haar en piercings
Ik was altijd heel onzeker; ik was niet blij met mijn uiterlijk en had heel veel anxiety over bijna alles waar je anxiety over kan hebben. Ik had ook vaak moeite om in mijn eentje naar winkels te gaan. ik kreeg altijd dat overweldigende en angstige gevoel alsof iedereen elke beweging ziet die je maakt. Ik had ooit een shirt besteld van de website EMP/large en kreeg daarna elke maand een boekje in de brievenbus vol met kleding en bandmerch. Ik vond alles mooi. Ik had van die gele plakbriefjes waarvan ik nu even niet op de naam kan komen. Ik had bijna wel op elke bladzijde een briefje geplakt. Het liefst had ik het halve boekje gekocht. maar ja, daar hadden we natuurlijk geen geld voor. Dus ik had het gehouden op een trui en een legging met print.
Ik denk dat ik 17 was toen ik door YouTube aan het scrollen was en MCR vond. Het is een band. Het was op dat moment het beste wat ik ooit had gehoord. Daarna vond ik bands als Palaye Royale, Get Scared, Ice Nine Kills, Bring Me The Horizon en ga maar door. Mijn hele leven hou ik al van dingen die te maken hebben met dood of horrorachtige thema’s. Dus dit sloot aan op mijn interesses. plzzz niet afgeschrikt worden door de rest van mijn portfolio hahahaha.
Ik vond uit dat veel van de mensen die naar deze muziek luisterden de soort kleding droegen die in dit boekje stond. Ik had nog steeds veel sociale angst, dus zo makkelijk was ik niet in vrienden maken, hahaha. Ik had eerst mijn beste vriendin van toen meegetrokken met deze zooi. Zij had ook even een emo phase door mij. Maar ik merkte dat ik mij zo mooi en zelfverzekerd voelde met deze kleding. Uiteindelijk had ik vrienden gemaakt die er ook van hielden.
Later ben ik mij ook meer gaan interesseren in de punk- en goth-subcultuur. Deze culturen gaan veel over muziek en punk is ook heel politiek.
Punk gaat veel over vrijheid van zijn. Veel zijn daarom ook anorgistisch of socialistisch. Het gaat over het accepteren van anderen en vrijgevend zijn. Veel punkers die ik ken geloven in gelijke rechten en zijn veel bezig met milieu, dieren en mensenrechten. Ik zie dat heel veel van mijn vrienden hier heel ondernemend in zijn. Bijvoorbeeld in het maken van stickers, flyers, het gaan naar protesten, het organiseren van dingen of het geven van concerten en showtjes hierover. Ik hou van de gedrevenheid die deze mensen hebben over deze onderwerpen.
In mijn verhaal wil ik eerst de struggle laten zien van elkaar niet begrijpen en vastzitten in een wereld die niet werkt voor jou. Maar vervolgens ook de plekken waar je niet met deze problemen hoeft te zitten. Manuel gaat door het verhaal heen meer en meer zichzelf kunnen zijn.
Meer thematisch onderzoek
Ik wilde ook wat theoretisch onderzoek doen naar communicatie en aannames binnen een persoonlijke relatie. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld een ruzie waarbij twee mensen langs elkaar heen praten. De een kan bijvoorbeeld zeggen: Je hebt mij echt gekwetst, want dit en dat. En de andere is dan weer van: ja, maar jij… heb ik het weer gedaan… enzovoort. Of dat twee mensen boos op elkaar worden, omdat ze elkaars perspectief niet zien. Tijdens het onderzoeken hiervan heb ik gekeken naar waar dit soort situaties vandaan komen. Welke gevoelens mensen daarover kunnen hebben en wat de oplossing zou zijn in dit soort situaties. Dus hoe kan communiceren op een meer verbindende manier.
Een van de boeken waar ik veel nuttige informatie uit heb gehaald, was: Socrates op sneakers: Filosofische gids voor het stellen van goede vragen Wiss, E. (2022). Dit boek gaat vooral over hoe je vragen moet stellen. De schrijfster vertelt zelf in het boek dat het geen stappenplan is, maar meer een guide die tips geeft en kennis over hoe je jezelf kan trainen in het stellen van verbindende vragen.
Een ander boek dat ik deels heb gelezen voor mijn onderzoek is: Geweldloze communicatie. Rosenberg, M. B. Lemniscaat Publishers. (2006) In dit boek stonden ook veel interessante dingen. Bijvoorbeeld waar ons zwart-witdenken meestal vandaan komt.Ik ga dit stuk even letterlijk uit het boek citeren, want ik heb geen idee hoe ik dit anders verwoord:
“Onze taal is een onvolmaakt instrument dat afstamt uit een ver, primitief verleden. Het is een anomistische taal die nog spreekt over stabiliteit en vaste waarheden over overeenkomstige normen en waarden, over magische transformaties en snelle remedies, over eenvoudige problemen en definitieve oplossingen. Maar de wereld die wij nu met deze taal proberen te duiden, is een wereld van processen en veranderingen, verschillende dementiefuncties, relaties, groei, interacties, ontwikkelingen, leerprocessen, confrontaties en complexiteit.”
De tekst ging er daarna verder op in dat we vanaf dat we klein zijn hebben aangeleerd om heel erg in goed en slecht te denken en waarom dat meestal niet werkt. Vervolgens stond er in dat veel van de westerse media en fictie zich heel erg focussen op wie de “goede” is en wie de “slechte” is. Dit werd vervolgens ook vergeleken met de manier waarop we vaak onze discussies voeren met elkaar. Onze taal is voor een groot deel ook zo ingesteld; we hebben het ons heel erg aangeleerd om op deze manier naar situaties te kijken.
In beide boeken kan je veel informatie vinden over hoe je moet waarnemen zonder een oordeel te hebben. Soms, in gesprekken of ruzies die je met elkaar hebt, lijkt het meer te gaan over wie moet winnen dan over het oplossen van een conflict. Dan luisteren mensen niet goed naar elkaar, of antwoorden ze al met iets voordat ze naar het argument van de ander kijken. Vaak heb je in een argument al aannames die kunnen zorgen voor angst of woede of misverstanden. Zowel positieve als negatieve aannames hoeven niet kloppend te zijn en kunnen daardoor voor conflicten zorgen. Beide karakters in mijn boek hebben hier wel veel moeite mee.
Eigenlijk gaat mijn verhaal voor mijn afstudeerproject juist over hoe het niet moet. De karakters leren door het verhaal heen zelf steeds meer over dit onderwerp. Je leert ook steeds beter de karakters kennen, zodat de lezer weet waarom ze zo op elkaar reageren. Manuel en zijn moeder zijn best wel aanvallend tegen elkaar. Bij allebei de karakters wil ik laten zien waar hun frustratie vandaan komt, waar hun meningen vandaan komen, hun positieve kanten hobby’s en interesses zijn. De karakters in mijn verhaal hebben aan het begin best veel aannames, waarvan de meeste niet kloppen, en een best wel agressieve communicatie naar elkaar. Wat schadelijk is voor hun connectie.
Manuel is gevoelig Hij heeft veel last van de manier waarop zijn moeder achter hem aanzit. Zelf reageert hij dit heel gevoelig af bij haar, omdat hij zelf snel van negatieve intenties uitgaat bij mensen. Jan, een ander karakter uit het verhaal waar Manuel een goede band mee heeft, probeert hem te vertellen dat als hij een beetje band wil hebben met zijn moeder, hij iets beter open moet staan om te kijken waar zij vandaan komt met haar gezeik. Communicatie is een belangrijk thema in dit verhaal en dit is wel een punt dat ik goed moest uitdenken. Dus met het schrijven van het script waren uiteindelijk de belangrijkste puntjes: hoe zorg ik ervoor dat dit punt binnenkomt bij Manuel zonder dat hij zich aangevallen voelt? En dat hij zich realiseert dat het geloof belangrijk is voor zijn moeder en dat hij haar ook kan kwetsen door er zo negatief over te doen. Hanneke moet leren dat ze Manuel pijn doet door hem niet zichzelf te kunnen laten zijn. Zo drijft ze hem juist weg. Familie is belangrijk voor haar.
Blog
Voor mijn afstudeerproject aan het St. Joost ben ik bezig met het schrijven en tekenen van een graphic novel. Het boek gaat over Manuel en zijn moeder Hanneke. Mijn boek gaat over hun relatie. Ze hebben allebei hun eigen leven, ideeën en moeilijkheden. Helaas overlappen die niet altijd.
Op dit moment ben ik nog op zoek naar een uitgever. Dus als iemand dit interessant vindt, hoor ik het graag!
Hanneke heeft twee kinderen, Emilia en Manuel. Ze houdt van allebei evenveel. Ze maakt zich helaas wel steeds meer zorgen om Manuel. Hij gaat veel uit. Hij verwaarloost zijn school en begint veel vreemde interesses en vrienden te krijgen. Ze is hem steeds meer aan het verliezen.
.
Dit is Manuel, die kan af en toe wat chaotisch zijn. Hij doet wel zijn best, maar het gaat niet altijd helemaal lekker. Hij heeft zich weer eens verslapen. Hij kan niks vinden en hoogstwaarschijnlijk krijgt hij weer eens zijn moeder en zijn leraar achter hem aan.
Techniek & materiaal
Dit project is nog niet af. Ik heb op dit moment 3 hoofdstukken gemaakt en ik wil er 7. Ik weet dat uitgevers het meestal niet fijn vinden om af werk aan te nemen, dus ik wacht nog even of ik een van hen enthousiast kan maken.
Ik ben wel al aardig bezig geweest met schetsen en ideeën verzinnen voor mijn verhaal. Ik ga mijn best doen om elk hoofdstuk een interessante uitstraling te geven.
Dit zijn de materialen die ik heb gebruikt voor mijn lijnart. Ik heb vooral gebruikgemaakt van de pen 0.1 en de pen van 0,05 van Micron.
De tekstballonnen heb ik ook digitaal getekend. In het eerste hoofdstuk heb ik sommige stukken van de illustratie als potloodtekening gehouden en een deel ervan als lijnart.
Ik wil heel erg spelen met de inkleuring. Sommige stukken van de illustratie worden ingekleurd en andere hou ik zwart wit. Zo kan ik goed laten zien wat belangrijk is.
Het verhaal moet herkenbaar worden voor mensen zoals Manuel én voor mensen zoals Hanneke, en ik wil dat beide doelgroepen iets kunnen laten zien met dit verhaal. Voor Hanneke richt ik me op (gelovige) ouders. Voor Manuel gaat het om jongeren tussen de 16 en 22 jaar die vaak gedoe hebben met hun ouders.
Thematisch onderzoek
Ik wilde een project doen over familie, en had de opdracht gekregen om met iemand te gaan praten die een andere mening heeft dan ik. Voor hoofdstuk 1 heb ik met een pastoor. Hij heeft veel verteld over family values binnen de kerk. Daar heb ik een groot deel van Hannekes gedachtegang op gebaseerd. Ik vond het aan het begin wel ongemakkelijk en spannend, maar ik ben wel blij dat ik dit gedaan heb, want nu heb ik wel het gevoel dat ik beter mijn karakters in kan schatten en meer inspiratie heb over het leven dat zij hebben. Hij had mij een heleboel dingen verteld over dat iedereen fouten maakt en dat we moeten leren vergeven. En hoe dat eruitziet bij gelovige mensen.
Toen ik hiermee begon, wilde ik het eigenlijk meer hebben over het geloof niet forceren bij je kinderen. Ik ken zelf meerdere mensen en vrienden die hier slechte ervaringen mee hebben. Doordat ik gesproken had met de pastoor, heb ik meer inzicht kunnen krijgen in waar mensen zoals Hanneke vandaan komen. Hij heeft veel dingen verteld die ik wel heel mooi vind. Over het helpen van elkaar in nood, bijvoorbeeld.
De eerste keer dat ik echt iemand ging interviewen voor dit project vond ik best wel eng en ongemakkelijk en had ik ook niet echt notities gemaakt, want dat was ik vergeten (ja, oeps). De keer daarna had ik mijn laptop meegenomen en gelijk dingen genoteerd, en dat werkte wel veel beter. Ik had al een character sheet gemaakt voor Hanneke en heb daar veel feedback op gekregen.
Samen met een vrouw die veel met de kerk bezig is, ben ik mee geweest naar de kerkdienst op zondag om de sfeer te ervaren. Ik voelde mij wel een beetje out of place. Omdat dat de enige emo was die daar zat. Oké, ja, wacht, ik weet nog dat toen ik tegen mijn moeder over emo's begon, ze iets had van: "He, wat emo?" Je bedoelt emotioneel? Nee mam, ik heb het over die mensen met gekleurd haar en piercings die naar p.... Ik bedoel...
"Real Emo” only consists of the…
Ja nee, ik moet het wel bij mijn onderwerp houden. Meestal is het het ding waar ik mijn vrienden wel eens vriendschappelijk mee uitscheld, oké ja…. Ik was dus de enige emo daar. Ik denk dat ik mij ook wel moeilijk voel, omdat ik er vaak het idee van heb dat gelovige mensen veel van de dingen waar wij voor staan beoordelen. Dit is heel erg waar mijn boek over gaat. De twee hoofdkarakters hebben vooral conflicten, omdat ze elkaar niet begrijpen.
Er zijn wel wat dingen waarvan ik zelf een andere mening heb, want soms heb ik het gevoel dat de kerk heel erg een bepaalde manier van zijn kan aandringen. Met veel regels over hoe je moet leven, en daar ben ik zelf op tegen. Ik zelf vind dat je niet vast moet zitten op plekken waar je ongelukkig wordt. Iedereen is anders. Maar het kan soms ook menselijk zijn om moeite te hebben met anders als normaal zien. Dat heb ik ook met veel onderwerpen. Ook vaak onbewust. Ik merkte zelf dat ik tijdens het werken aan mijn karakters daar heel erg bewust van ben geworden Maar even terug naar mijn oorspronkelijke idee voor het onderwerp. Als ik dat zou hebben gedaan, was het verhaal heel eenzijdig geworden. In plaats van dat ik het geloof als conflict heb gebruikt, heb ik nu gekozen voor het onbegrip in het verschil van cultuur tussen beide karakters. En een uit elkaar drijvende moeder-zoonrelatie.
Voor Manuel heb ik natuurlijk ook mensen gesproken. Ik ben naar punkshows gegaan, heb veel met mijn vrienden gepraat en ben een paar BIERTJES gaan halen. ''Wat ik echt helemaal alleen voor dit onderzoek heb gedaan, want ik was er echt sowieso niet heen gegaan hoor.''
Ik ken veel mensen die wat naardere dingen hebben meegemaakt door geloof en het daarom een beetje gaan zien als iets engs en onderdrukkends.
Ik ken bijvoorbeeld mensen die door hun ouders uit huis zijn gezet doordat ze gay zijn en dat heel lang moesten verbergen. of mensen die niet mochten trouwen in de kerk, omdat hunpartner niet van hetzelfde geloof was.
Gek haar en piercings
Ik was altijd heel onzeker; ik was niet blij met mijn uiterlijk en had heel veel anxiety over bijna alles waar je anxiety over kan hebben. Ik had ook vaak moeite om in mijn eentje naar winkels te gaan. ik kreeg altijd dat overweldigende en angstige gevoel alsof iedereen elke beweging ziet die je maakt. Ik had ooit een shirt besteld van de website EMP/large en kreeg daarna elke maand een boekje in de brievenbus vol met kleding en bandmerch. Ik vond alles mooi. Ik had van die gele plakbriefjes waarvan ik nu even niet op de naam kan komen. Ik had bijna wel op elke bladzijde een briefje geplakt. Het liefst had ik het halve boekje gekocht. maar ja, daar hadden we natuurlijk geen geld voor. Dus ik had het gehouden op een trui en een legging met print.
Ik denk dat ik 17 was toen ik door YouTube aan het scrollen was en MCR vond. Het is een band. Het was op dat moment het beste wat ik ooit had gehoord. Daarna vond ik bands als Palaye Royale, Get Scared, Ice Nine Kills, Bring Me The Horizon en ga maar door. Mijn hele leven hou ik al van dingen die te maken hebben met dood of horrorachtige thema’s. Dus dit sloot aan op mijn interesses. plzzz niet afgeschrikt worden door de rest van mijn portfolio hahahaha.
Ik vond uit dat veel van de mensen die naar deze muziek luisterden de soort kleding droegen die in dit boekje stond. Ik had nog steeds veel sociale angst, dus zo makkelijk was ik niet in vrienden maken, hahaha. Ik had eerst mijn beste vriendin van toen meegetrokken met deze zooi. Zij had ook even een emo phase door mij. Maar ik merkte dat ik mij zo mooi en zelfverzekerd voelde met deze kleding. Uiteindelijk had ik vrienden gemaakt die er ook van hielden.
Later ben ik mij ook meer gaan interesseren in de punk- en goth-subcultuur. Deze culturen gaan veel over muziek en punk is ook heel politiek.
Punk gaat veel over vrijheid van zijn. Veel zijn daarom ook anorgistisch of socialistisch. Het gaat over het accepteren van anderen en vrijgevend zijn. Veel punkers die ik ken geloven in gelijke rechten en zijn veel bezig met milieu, dieren en mensenrechten. Ik zie dat heel veel van mijn vrienden hier heel ondernemend in zijn. Bijvoorbeeld in het maken van stickers, flyers, het gaan naar protesten, het organiseren van dingen of het geven van concerten en showtjes hierover. Ik hou van de gedrevenheid die deze mensen hebben over deze onderwerpen.
In mijn verhaal wil ik eerst de struggle laten zien van elkaar niet begrijpen en vastzitten in een wereld die niet werkt voor jou. Maar vervolgens ook de plekken waar je niet met deze problemen hoeft te zitten. Manuel gaat door het verhaal heen meer en meer zichzelf kunnen zijn.
Meer thematisch onderzoek
Ik wilde ook wat theoretisch onderzoek doen naar communicatie en aannames binnen een persoonlijke relatie. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld een ruzie waarbij twee mensen langs elkaar heen praten. De een kan bijvoorbeeld zeggen: Je hebt mij echt gekwetst, want dit en dat. En de andere is dan weer van: ja, maar jij… heb ik het weer gedaan… enzovoort. Of dat twee mensen boos op elkaar worden, omdat ze elkaars perspectief niet zien. Tijdens het onderzoeken hiervan heb ik gekeken naar waar dit soort situaties vandaan komen. Welke gevoelens mensen daarover kunnen hebben en wat de oplossing zou zijn in dit soort situaties. Dus hoe kan communiceren op een meer verbindende manier.
Een van de boeken waar ik veel nuttige informatie uit heb gehaald, was: Socrates op sneakers: Filosofische gids voor het stellen van goede vragen Wiss, E. (2022). Dit boek gaat vooral over hoe je vragen moet stellen. De schrijfster vertelt zelf in het boek dat het geen stappenplan is, maar meer een guide die tips geeft en kennis over hoe je jezelf kan trainen in het stellen van verbindende vragen.
Een ander boek dat ik deels heb gelezen voor mijn onderzoek is: Geweldloze communicatie. Rosenberg, M. B. Lemniscaat Publishers. (2006) In dit boek stonden ook veel interessante dingen. Bijvoorbeeld waar ons zwart-witdenken meestal vandaan komt.
Ik ga dit stuk even letterlijk uit het boek citeren, want ik heb geen idee hoe ik dit anders verwoord:
“Onze taal is een onvolmaakt instrument dat afstamt uit een ver, primitief verleden. Het is een anomistische taal die nog spreekt over stabiliteit en vaste waarheden over overeenkomstige normen en waarden, over magische transformaties en snelle remedies, over eenvoudige problemen en definitieve oplossingen. Maar de wereld die wij nu met deze taal proberen te duiden, is een wereld van processen en veranderingen, verschillende dementiefuncties, relaties, groei, interacties, ontwikkelingen, leerprocessen, confrontaties en complexiteit.”
De tekst ging er daarna verder op in dat we vanaf dat we klein zijn hebben aangeleerd om heel erg in goed en slecht te denken en waarom dat meestal niet werkt. Vervolgens stond er in dat veel van de westerse media en fictie zich heel erg focussen op wie de “goede” is en wie de “slechte” is. Dit werd vervolgens ook vergeleken met de manier waarop we vaak onze discussies voeren met elkaar. Onze taal is voor een groot deel ook zo ingesteld; we hebben het ons heel erg aangeleerd om op deze manier naar situaties te kijken.
In beide boeken kan je veel informatie vinden over hoe je moet waarnemen zonder een oordeel te hebben. Soms, in gesprekken of ruzies die je met elkaar hebt, lijkt het meer te gaan over wie moet winnen dan over het oplossen van een conflict. Dan luisteren mensen niet goed naar elkaar, of antwoorden ze al met iets voordat ze naar het argument van de ander kijken. Vaak heb je in een argument al aannames die kunnen zorgen voor angst of woede of misverstanden. Zowel positieve als negatieve aannames hoeven niet kloppend te zijn en kunnen daardoor voor conflicten zorgen. Beide karakters in mijn boek hebben hier wel veel moeite mee.
Eigenlijk gaat mijn verhaal voor mijn afstudeerproject juist over hoe het niet moet. De karakters leren door het verhaal heen zelf steeds meer over dit onderwerp. Je leert ook steeds beter de karakters kennen, zodat de lezer weet waarom ze zo op elkaar reageren. Manuel en zijn moeder zijn best wel aanvallend tegen elkaar. Bij allebei de karakters wil ik laten zien waar hun frustratie vandaan komt, waar hun meningen vandaan komen, hun positieve kanten hobby’s en interesses zijn. De karakters in mijn verhaal hebben aan het begin best veel aannames, waarvan de meeste niet kloppen, en een best wel agressieve communicatie naar elkaar. Wat schadelijk is voor hun connectie.
Manuel is gevoelig Hij heeft veel last van de manier waarop zijn moeder achter hem aanzit. Zelf reageert hij dit heel gevoelig af bij haar, omdat hij zelf snel van negatieve intenties uitgaat bij mensen. Jan, een ander karakter uit het verhaal waar Manuel een goede band mee heeft, probeert hem te vertellen dat als hij een beetje band wil hebben met zijn moeder, hij iets beter open moet staan om te kijken waar zij vandaan komt met haar gezeik. Communicatie is een belangrijk thema in dit verhaal en dit is wel een punt dat ik goed moest uitdenken. Dus met het schrijven van het script waren uiteindelijk de belangrijkste puntjes: hoe zorg ik ervoor dat dit punt binnenkomt bij Manuel zonder dat hij zich aangevallen voelt? En dat hij zich realiseert dat het geloof belangrijk is voor zijn moeder en dat hij haar ook kan kwetsen door er zo negatief over te doen. Hanneke moet leren dat ze Manuel pijn doet door hem niet zichzelf te kunnen laten zijn. Zo drijft ze hem juist weg. Familie is belangrijk voor haar.
Anneke & Ralph
Ik ken hen uit het café. Ralph is helaas dit jaar overleden. Hij was een gezellig persoon. Hij had altijd supercoole verhalen. Vind het wel jammer dat ik niet meer van hem kan horen. Een keer vroeg ik aan ze hoe ze elkaar hadden ontmoet en ze begonnen allebei te sparkelen. Love dat. Ze hadden elkaar ontmoet toen ze ongeveer 50 waren en waren daarna 26 jaar samen. Anneke heeft mij geholpen met het financieren van het afdrukken van mijn werk voor de tentoonstelling. Ze wilde mij eigenlijk samen sponsoren. Ralph heeft als journalist voor een krant gewerkt.
Bedankt voor het tonen van interesse in mijn project. Ik hoop dat jullie het interessant vinden en ik vind het absoluut niet erg om feedback te ontvangen van mensen die dingen herkenbaar vinden, vergelijkbare dingen hebben meegemaakt, of hun kijk op dit onderwerp willen delen.
Doe dat naar: Alyshavanloon@gmail.com
Met dank aan!
Hanneke
Manuel
Als u op de hoogte gehouden wilt worden van mijn project, voer dan hier uw mail in!
Volg mij
Manuel heeft veel interesses richting muziek en de punksubcultuur.
Hanneke is katholiek en heeft haar eigen winkel.
Het gaat over allebei hun visie, hun relatie en op de wereld.
Blog
